แหมๆ - -
โรงเรียนผมนี่กิจกรรมเยอะเกินเหตุนะครับ
มีเรื่องมาให้เล่าแทบทุกอาทิตย์เลย
วันนี้เป็นวันประชุมผู้ปกครองโรงเรียนผมครับ
หึหึ หรือที่หลายๆคน รวมทั้งผมด้วย
เรียกว่าวันตาย ๕๕๕+
แต่วันนี้ผมออกมาก่อนพ่อผมครับ
เพราะเพื่อนเค้านัดมา แล้วอาจจะต้องไปช่วยงานอะไรอาจารย์เค้าด้วย
ตอนแรกพ่อเค้าบอกจะมาพร้อมผมครับ
แต่ไอผมไม่ยอมให้พ่อมาพร้อมกัน
บอกว่านัดเพื่อนไว้ แล้วถ้าผมไปกับเพื่อน แล้วพ่อจะไปอยู่ที่ไหน
ห้องผมมันไม่มีห้องโฮมรูมเป็นของตัวเองอ่ะครับ
ห้องโฮมรูมมันเป็นห้องพระพุทธศาสนา
แล้วจะไปทำอะไรเอริกเกริกในห้องนั้นมันไม่ค่อยดีน่ะครับ
ก็เลยไปยื้มๆห้องของคนอื่นเค้า เป็นห้องของเด็กม.2ครับ
พอผมแอบชิ่งไปก่อนพ่อได้ ก็รีบบึ่งไปหาเพื่อนที่เค้ามารอผมนานมาแล้ว =w=
วันนี้ผมดันตื่นสายซะอย่างงั้น เมื่อวานไม่น่านอนตี3เลย
พอไปถึง เพื่อนเค้าก็โซ้ยข้าว ผมก็โซ้ยส้มตำ หึหึ..
แล้วเดินเตร็ดเตร่หาที่อยู่ไม่ได้ เพราะกว่าจะประชุมก็บ่ายโมงครึ่ง
ผมไปถึงตั้งแต่เที่ยงแล้วอ่ะครับ
พอเดินๆ คุยๆกับเพื่อนไปซักพัก เพื่อนเค้าเจอแม่ครับ
แล้วเค้าก็ทิ้งผมไปดื้อๆเลยครับ
ไอผมมันก็เอ๋อเลย ไม่รู้จะไปไหนดี ก็เลยเดินไปเรื่อย
ก็ไปเจอเพื่อนผมเค้านั่งกันอยู่ ผมก็เลยแอบไปแจมๆกับเค้า
พอๆนั่งอยู่ไปเรื่อยเปื่อยก็บ่ายโมงครึ่งพอดี ผมก็เริ่มตามหาท่านพ่อครับ
ดันไม่ได้มาพร้อมกัน ผมผิดเองที่ไม่ได้บอกสถานที่ที่แน่นอนกับพ่อไว้
ผมก็ลนเลยครับ เพราะคนที่ไม่มีประชุมผู้ปกครองนี่โทษหนักมาก
อาจจะถึงขั้นไม่ได้สอบเลยทีเดียว
อย่างแรกก็โทรเข้ามือถือพ่อครับ ดันปิดอีก
ผมก็ไปตามหาตู้โทรเข้าบ้าน ก็ไม่มีคนรับอีก
ที่โรงเรียน รถพ่อก็ไม่มีอีก ผมก็วิ่งวนรอบโรงเรียนเลยล่ะครับคราวนี้
วิ่งไปวิ่งมาก็เห็นรถพ่อจอดแอบๆอยู่ในมุมมืด = =''
ด้วยความเซ็ง ก็เลยออกไปซื้อบัตรเติมเงินมือถือ จะได้ใช้มือถือโทรออกได้
ก็โทรหาคนรู้จักครับ โทรยั่วเพื่อนรักผมเองแหละ
เจ๊แกเค้าก็กรี๊ดๆใส่ใหญ่เลย กร๊าก~* สะจายยย
หลังจากนั้นพักใหญ่ๆ ผมก็หาไรทำไม่ได้ละ
ผู้ปกครองก็ไม่ยอมลงกันมาซักที
ผมก็รอ ร๊อ รอ จนเอาส้มตำที่ซื้อแล้วห่อกลับมา โซ้ยกินกับเพื่อนกันตรงนั้นเลย
ในที่สุด ท่านผู้ปกครองก็เสด็จกันลงมาซักที
ผมก็ตามหาท่านพ่อซะพลิกแผ่นดิน จนผู้ปกครองลงกันมาหมดแล้ว
ก็ไม่เห็นท่านพ่อ เวรเอ้ย พลัดกันอีกแว้วววว~~*
ก็เดินๆ คอตกขึ้นห้องที่ยื้มเค้ามาได้
ก็แอบๆส่องเข้าไปในห้องที่มีท่านผู้ปกครองอยู่กันเต็ม
แต่ไม่มีท่านพ่อของผมอยู่เลย...
แม่งงง อะไรวะ พ่อผมหลงไปอยู่ที่ไหนอีกแล้วเนี่ยยยยย
ก็เดินๆหาอยู่แถวๆนั้นก็เห็นพ่อผมขึ้นมาพอดี
ค่อยโล่งใจหน่อย ทำไมทุกปี พอประชุมทีไรผมต้องวุ่นวายแบบนี้ด้วยวะ
แม่ง...
แต่พอประชุมผู้ปกครองในห้องต่อ รู้สึกคราวนี้มันจะนานเป็นพิเศษ
อาจารย์ผมฟ้องไรพ่อผมเปล่าวะ?????
....
ไม่หรอกน่า ไม่น่ามีอะไร ผมก็เล่นๆกับน้องเพื่อนผมอยู่
น้องเพื่อนผมเค้าก็บ่นๆว่าทำไมนานจัง เบื่อจังเลย
ผมก็ไม่รู้จะบอกไงดี เพราะคราวนี้มันนานกว่าทุกๆปีที่ผ่านมาเลย
ผมก็รอ ร๊อ รอ ง่วงก็ง่วง เบื่อก็เบื่อ แต่พอมองหน้าน้องเพื่อนผม
ความเบื่อก็หายไปหมดเลย เหอะๆ น่ารักชะมัด >[ ]<,,
ทำไมพี่กับน้องถึงไม่เหมือนกันก็ไม่รู้
พอหลังจากนั้นราวๆ 4 โมงครึ่ง การประชุมก็สิ้นสุดลง
ทั้งพ่อและผมก็ลากสังขารกันกลับบ้าน
มาถึงบ้านผมก็นอนตายอย่างสงบเลยครับ = ="""
Ps. รู้สึกวันนี้ไม่มีไรน่าตื่นเต้นเท่าไหร่เลยแหะ รู้สึกเบื่อๆอ่าาาา
